نقد و بررسی Hello Neighbor
![](https://dl5.asrebazi.com/wp-content/uploads/2018/01/3330489-ss_dbd1c56e58f628d7978b2ef8f7f6b7106512366e.1920x1080.jpg)
نقد و بررسی Hello Neighbor
بازی سلام همسایه “Hello Neighbor” از عنوان های جدید منتشر شده برای کامپیوتر های شخصی می باشد که متاسفانه کاربران استفاده کننده از کنسول های بازی محبوب ایکس باکس وان و PS4 امکان تجربه کردن آن را حداقل بر روی کنسول های شخصی خودشان نخواهند داشت. سلام همسایه توسط استودیوی بازی سازی داینامیک پیکسل در 8 دسامبر سال 2017 برای کاربران عرضه شد. این بازی به لطف طراحی هنری جذاب و داشتن ایده های جالب توجه، می توانست از محصولات خوب عرضه شده در این سال باشد. با توجه به اینکه قبل از انتشار تریلر های امیدوار کننده ای را مشاهده کردیم، توقع بازی و نتیجه بهتری را داشتیم.
تصور کنید که شما یک کودک خردسال هستید که در یکی از مناطق آرام اطراف شهر زندگی می کنید.در حالی که در یک بعد از ظهر دلنشین ولی عجیب و غریب مشغول بازی کردن در خیابان هستید، ناگهان از خانه همسایه خود که در کنار جاده ای قرار دارد متوجه اتفاقات وحشتناکی می شوید. وقتی که می روید تا از پنجره بیرونی خانه سروگوشی آب دهید نگاهتان به او می افتد! او را در نزدیکی زیرزمین مشاهده می کنید. با دیدن این صحنه سوالاتی مثل آیا او آنجا پنهان شده است؟ او یک زندانی است؟ یا غیره در ذهن شما نقش خواهد بست. پاسخ همه این سوال ها ” سلام همسایه ” است! اگر شما فردی هستید که زیاد حوصله اکتشاف و حل کردن مسائل را ندارید بهتر است بگویم که این بازی برای شما یک تجربه فوق العاده خسته کننده خواهد بود، اما در غیر این صورت با کمی تلاش می توانید برای سوال هایی که در ابتدای کار برایتان ایجاد می شود پاسخی روشن را پیدا کنید.
بازی سلام همسایه بر روی یک ایده چرخی استوار است. در اولین اقدام بازی شما باید خودتان را با استفاده از هر شیوه ای که به ذهنتان می رسد به زیرزمین خانه برسانید. همسایه های دیگر که کمی غیر عادی به نظر می آیند هر از گاهی به یک کودک حمله می کنند تا او را به دام بیاندازند. همسایه های تله های جدید در های قفل شونده جدید را بر روی منطقه تعبیه کرده اند. از لحاظ مفهومی این یک پیچیدگی امیدوار کننده است که با استفاده از یک شبیه سازی معمولی پیاده سازی شده است تا ما در بهترین حالت با یک بازی سطح متوسط روبرو باشیم. زیبایی شناسی بازی نیز کمی غیر عادی است و به نوعی یک طراحی یکپارچه از سال 1950 طرف هستیم که به میزان زیادی برجسته شده است. این نکته را هم باید بگویم که متاسفانه بازی در انتها پایان جالب و درخور توجهی ندارد.
از همه این حرفا که بگذریم بهتر سری به خود بازی بزنیم. در عمل، شما با صرف کردن زمان قابل توجه نیز به همین آسانی ها به آن عادت نخواهید کرد. با گذشت زمان احساس خواهید کرد که شما حتی در راه اندازی ابتدایی نیز ناموفق بوده اید. این در حالی است که برای رسیدن به خواسته هایتان باید حواستان به چگونگی رفتار با همسایه خودتان باشد که برای پیشرفت کردن در بازی بسیار مهم است. متاسفانه در این بازی تعادل از سمت آزادی بازیکن به سمت غفلت بازیکن کشیده شده است. کنترل ها به طرز شگفت انگیزی غیر ابل درک هستند. داینامیک پیکسل با طراحی دکمه ای غیر معمول و گیج کننده که اصبلا نمی توان با آن ارتباط برقرار کرد کار را سخت تر نیز کرده است. اما هرچه بیشتر در خانه پیشروی می کنید، سیستم امنیتی خانه همسایه تان پیچیده تر شده و این موضوع به خوبی توانسته است بر جذابیت های بازی اضافه کند. استفاده کردن از ابزار های موجود در بازی ارزش بالایی دارد و شما بدون بهره گیری مناسب از آن ها در زمان درست نمی توانید موفقیتی را کسب کنید.
عدم هماهنگی اجزای مختلف بازی و نداشتن اطباق با منطق گیمر زمانی به خوبی دیده می شود که وقتی همسایه شما مشغول کار کردن با یک جسم است به صورت ناگهانی آن، شروع به حرکت کردن به سمت چپ می کند. یا در صحنه ای دیگر مرد همسایه بدون هیچ دلیل به یکباره به سمت خانه می رود. به صورت کلی بازی دارای الگوی قابل تشخیصی نبوده و این عامل مهمی در گیج شده کاربران به شمار می رود. با ادامه دادن بازی معما های طراحی شده به میزان قابل توجهی بی ربط می شوند و لوازمی که شما برای حل کردن آن ها نیاز دارید در جا هایی قرار گرفته اند که اصلا هیچ توجیهی ندارد. علنا در این بازی چیزی به نام مرحله وجود نداشته و شما با هر بار عبور از این به اصطلاح مراحل طراحی شده به شدت به طراح بازی می خندید. به همه این ها یک گیم پلی ضعیف را هم اضافه کنید که به لیست بلند بالای نقاط ضعف این بازی اضافه شده و کار را برای کاربران سخت تر از قبل می کند. به جزئت می توان گفت تنها جایی که به نحو احسنت وظایف خود را انجام داده است قسمت طراحی بازی می باشد که در کنار یک گرافیک بی نقص چشم اندازی دلنوازی را در معرض نمایش قرار داده است.
اگر بخواهیم به صورت خلاصه وار به هر آنچه که توسط Hello Neighbor ارائه شده است در طول چند اشاره ای داشته باشیم باید بگویم که این بازی دارای طراحی هنری قوی بوده و از یک ایده جذاب با عنوان همسایه ای مرموز که در خانه آن اتفاقاتی در حال جریان است بهره می برد. اما طراحی گیج کننده و سطحی مراحل و وجود معما هایی کهبا عقل جور در نمی آیند کمی داستان را خراب کرده اند. با کمی گذر زمان متوجه این موضوع می شویم که نقش همسایه که از کاراکتر های اصلی بازی محسوب می شود خیلی زود بی اهمیت می شود. داستان بازی گنگ و مبهم بوده و زمان زیادی می برد تا گیمر با چند و چون آن آشنا شود. به همه این آیتم ها وجود مشکلات فنی فراوان را نیز اضافه کنید که به احتمال زیاد مذاق شما خوش نخواهد آمد. با همه این تفاسیر و هر آنچه که گفتیم این بازی متاسفانه امتیازی بیش تر از 3 از 10 را از تیم نقد و بررسی ما کسب نمی کند که اصلا برای یک بازی مناسب نیست.